خیلی وقت بود که می خواستم برای وبلاگم مهمان دعوت کنم. به این خانه ی کوچکی که برای خودم ساختم و هر از چند گاهی کسانی به من سر می زنند. این بار دعوت کردم از حسین عزیز که بیاد و مهمون خونه کوچیکم بشه. آشنایی من با حسین برمی گرده به یه مراسم سالگرد شهدا. البته آشنایی حضوری منظورمه. این هم حرف هایی که حسین عبدوس به عنوان میهمان توی وبلاگم نوشته:
داشتم فکر میکردم چی بنویسم که با حال و هوای این وبلاگ جور در بیاید که یاد دغدغهی همیشگی جوونها افتادم. منظورم رسیدن به موفقیته!
مطمئنا همهی ما از وقتی خیلی کوچک بودیم با نگاه کردن به آدمهایی که در زمینهی مورد علاقهمون موفق و بزرگ بودن به این فکر میافتادم که چه جوری میشه موفق شد؟چه جوری میشه بزرگ شد و به موقعیت دلخواه رسید؟چه جوری میتونیم چیزهای مورد علاقهمون رو بدست بیاریم؟
برای جواب به این سوالها کتابهای زیادی نوشته شده و هر ساله در دنیا مقالات و کنفرانسهای زیادی ارائه میشه. حتی خیلی از ما برای این سوالها جوابهای خوب و قانع کننده و درستی در ذهن داریم. اما الان نمیخوام به صحبت دربارهی این منابع بپردازم.
چند هفتهی پیش مشغول تماشای همایش چهرههای ماندگار بودم. یکی از اساتیدی که برای سخنرانی ازشون دعوت شد پروفسور فرامرز رفیع پور بودن. ایشون در ابتدای صحبتها خطاب به جوانها کمی از دوران کودکی خودشون گفتن. این چند جمله به قدری ساده و زیبا بود که بیشتر از چند کتابی که درباره این موضوعات خوانده بودم مرا جذب کرد و در ذهنم باقی ماند.

دوست داشتم تا این چند جمله رو برای شما هم بنویسم بلکه بهانه ای برای امید و شروع دوباره باشه.دکتر رفیع پور در توضیح رسیدنشون به موفقیت، دوران کودکی خود را این گونه توصیف کردند:
"من همراه با خانوادهی خود در اتاق کوچکی در نزدیکی پل چوبی زندگی میکردم .در آن زمان من از اینکه امکانات لازم برای پیشرفت را نداشتم ونمیتوانستم رشد کنم و به موفقیت برسم بسیار ناراحت بودم و از اینکه مجبور بودم عمر خود را آنگونه سپری کنم رنج میبردم.....راههای زیادی را امتحان کردم......اما روزی شروع به خواستن از خدا کردم؛عبادت کردم؛با خداوند عهد بستم وبا امید شروع به کار کردم..... جوانان عزیز کشورمان باید امید به آینده داشته باشند و از خدا برای رسیدن به این خواسته و خدمت به ملت ایران کمک و مساعدت بگیرند"
وقتی این صحبتها را شنیدم یاد این کلام امیر مومنان علی (علیه السلام) افتادم که فرمود:
وَ قَالَ عليه السلام مَنْ طَلَبَ شَيْئاً نَالَهُ أَوْ بَعْضَهُ
"هرکس در پی کسب چیزی باشد به تمام آن یا بخشی از آن خواهد رسید."
(نهجالبلاغه/حکمت379)
والبته یادمان نرود که برای هدف هزینهی سنگینی میپردازیم؛پس باید ارزش آن را داشته باشد!
مطالب مرتبط: